Χειρουργείο συστήνεται όταν υπάρχει ύποπτο ή κακοήθες αποτέλεσμα στη βιοψία δια
λεπτής βελόνης, μεγάλος όζος που προκαλεί δυσφορία, ταχεία αύξηση μεγέθους ή
υπερθυρεοειδισμός που δεν ελέγχεται φαρμακευτικά.

Όχι. Οι περισσότεροι όζοι είναι καλοήθεις και παρακολουθούνται. Η επέμβαση προτείνεται
μόνο όταν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ή συμπτώματα.

Η επέμβαση είναι ανώδυνη, γίνεται υπό γενική αναισθησία και η ανάρρωση είναι ήπια.
Μικρή ενόχληση αντιμετωπίζεται με απλά παυσίπονα.

Συνήθως μόνο 24 ώρες εκτός εάν χρειαστεί πλάγιος λεμφαδενικός καθαρισμός

Η τομή γίνεται χαμηλά στον τράχηλο και η σύγκλειση γίνεται με απορροφήσιμα ράμματα
με ενδοδερμική μέθοδο, και με τον χρόνο σχεδόν δεν φαίνεται. Υπάρχουν και τεχνικές
χωρίς ουλή (TOETVA).

Μετά από ολική θυρεοειδεκτομή χρειάζεται θυροξίνη (Τ4) καθημερινά. Αν αφαιρεθεί μόνο
ο ένας λοβός, συνήθως δεν απαιτείται φαρμακευτική αγωγή.

Η φωνή προστατεύεται με διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση (IONM). Η προσωρινή
βλάβη του νεύρου μπορεί να προκαλέσει βραχνάδα, η οποία συνήθως υποχωρεί μέσα σε 2-
6 μήνες. Ο μόνιμος τραυματισμός είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η φωνή μπορεί να γίνει βραχνή ή αδύναμη, αλλά συνήθως αποκαθίσταται μέσα σε 8–24
εβδομάδες. Λογοθεραπεία ή ήπιες φωνητικές ασκήσεις βοηθούν στην ανάρρωση. Ο μόνιμος
τραυματισμός είναι πολύ σπάνιος.

Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, αν διαπιστωθεί απώλεια σήματος στο νεύρο της μίας
πλευράς μέσω της νευροπαρακολούθησης, ο χειρουργός σταματά την επέμβαση και δεν
αφαιρεί τον δεύτερο λοβό διότι θα υπάρξει κίνδυνος αμφοτερόπλευρης βλάβης των
νεύρωνκαι πιθανότητα τραχειοστομίας.. Το δεύτερο στάδιο γίνεται μετά από 3-6 μήνες,
αφού διαπιστωθεί η πλήρης ανάρρωση του νεύρου με λαρυγγοσκόπηση.

Οι παραθυρεοειδείς αδένες που ρυθμίζουν το ασβέστιο μπορεί προσωρινά να επηρεαστούν.
Συμπτώματα είναι μούδιασμα στα δάκτυλα, στα χείλη ή σπασμοί. Αντιμετωπίζεται με
ασβέστιο και βιταμίνη D. Σχεδόν πάντα είναι παροδική και υποχωρεί μέσα σε λίγες ημέρες
ή εβδομάδες.

Συνήθως μέσα σε 3–5 ημέρες, ανάλογα με το είδος της επέμβασης και το είδος της δουλειάς.

Συνήθως εντοπίζεται σε εξετάσεις με αυξημένο ασβέστιο. Μπορεί να υπάρχουν κόπωση,
οστικοί πόνοι, πέτρες στα νεφρά ή διαταραχές διάθεσης.

Όχι. Η παραθυρεοειδεκτομή είναι ελάχιστα επεμβατική με τομή 2-3 εκ. και νοσηλεία 24
ωρών. Χρησιμοποιούνται διεγχειρητική μέτρηση PTH και φθορισμός για ακρίβεια.

Η PTH μειώνεται μέσα σε λίγα λεπτά. Μετρώντας την κατά τη διάρκεια της επέμβασης,
γνωρίζουμε άμεσα αν αφαιρέθηκε ο σωστός αδένας. Πτώση >50% σημαίνει επιτυχία.

Ενδέχεται προσωρινά να πέσει το ασβέστιο, ειδικά μετά από σοβαρή υπερλειτουργία.
Αντιμετωπίζεται εύκολα με ασβέστιο και βιταμίνη D. Η λειτουργία αποκαθίσταται σε λίγες
ημέρες.

Όταν υπάρχει ορμονική υπερέκκριση, όγκος >4–5 cm ή ύποπτα χαρακτηριστικά στις
απεικονίσεις.

Με λαπαροσκοπική ή ρομποτική τεχνική μέσω μικρών τομών. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις,
η πρόσβαση γίνεται οπισθοπεριτοναϊκά από την πλάτη.

Όχι, όταν πραγματοποιείται από εξειδικευμένο χειρουργό ενδοκρινων αδένων. Ο
επιπλοκές είναι σπάνιες.

Πλήρης ορμονικός και απεικονιστικός έλεγχος. Σε φαιοχρωμοκύτωμα ίσως να προηγειθεί
φαρμακευτική ρύθμιση της πίεσης.

Νοσηλεία 1–2 ημέρες και πλήρης επάνοδος μέσα σε μία εβδομάδα.

Όλες οι επεμβάσεις γίνονται με γενική αναισθησία, υπό την επίβλεψη αναισθησιολόγου.

Κατά 90% μετά από 2–3 ημέρες οδήγηση και ταξίδι ακόμα και την επομένη του εξιτηρίου,
εφόσον δεν υπάρχει πόνος και δεν λαμβάνετε ισχυρά παυσίπονα και δεν υπάρξει καποια
διαταραχή που χρειαστεί νοσηλεία

Αν παρουσιαστούν έντονος πόνος, αιμορραγία, δυσκολία στην αναπνοή ή μούδιασμα στα
χείλη ή στα δάκτυλα.

Συνιστάται ήπια, μαλακή διατροφή για 1–2 ημέρες και επαρκής ενυδάτωση. Αποφύγετε το
κάπνισμα.

Ναι, με αιματολογικό και υπερηχογραφικό έλεγχο σε 1–3 μήνες, ανάλογα με την επέμβαση.